Articulatie

Met de medeklinkers worden de klinkers de ruimte in gezwiept. Dus voor het versterken van de spreek- of zangtoon maken we de medeklinkers krachtiger, dus let op: nooit de klinkers. We oefenen de medeklinkers met tong, lip en huigoefeningen. Hoe krachtiger de medeklinker, hoe helderder en sprankelender de stem.

De medeklinkers krijgen, indien nodig, hulp van de onderbuik: "Ieder nootje een buikstootje"

Het aanslagpunt van iedere toon, hoog of laag, zit op de harde rand direct achter de boventanden.
"De zangtoon is een verlengde spreektoon"
"Zingen en spreken liggen in elkaars verlengde"
d.w.z. gebeurt met hetzelfde apparaat!

Bij spreken staat het strottenhoofd hoog, bij zingen staat het strottenhoofd laag. De geoefende zanger/spreker spreekt met een laag strottenhoofd.

MEN DIENT TE VERMIJDEN DAT DE SPREEKTOON GALMEND WORDT, MEN KAN VOLSTAAN MET EEN EENVOUDIGE KLANKVORMING. MEER IS NIET NODIG. VALSE PATHOS DIENT ALTIJD VERMEDEN TE WORDEN.

Klik hier voor een Articulatieoefening

Volgende>>>